2. ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

         ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [North-East] หรือ ภาคอีสาน [Isan] เป็นเขตพื้นที่ราบสูงลักษณะกว้างใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1 ใน 3 ของประเทศไทยทั้งหมด ในพื้นที่ของภาคอีสานนี้ มีสิ่งที่น่าสนใจและน่าศึกษามากมาย ไม่ว่าจะเป็น หินและแร่ที่มีอายุนับหลายร้อยปี รวมไปถึงวัตถุที่มนุษย์ในยุคหินประดิษฐ์ขึ้นมา อีกทั้งยังมีวัดและปราสาทสำคัญต่างๆ มากมายในยุคอาณาจักรขอมโบราณ ที่ถือเป็นมรดกอันล้ำค่า นอกจากนี้ ภาคอีสานมีอุทยานแห่งชาติที่เป็นที่รู้จักกันดี ติด 3 อันดับในประเทศไทย นั่นก็คือ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ อุทยานแห่งชาติภูกระดึง และ อุทยานแห่งชาติภูเรือ ใน ปีที่ผ่านๆ มา ดินแดนริมฝั่งแม่น้ำโขง ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นในการเดินทางท่องเที่ยวผจญภัยสำหรับนักท่องเที่ยวที่ ต้องการหาประสบการณ์แปลกใหม่ สำหรับการเดินทางมายังจังหวัดในภาคอีสาน สายการบินภายในประเทศได้มีการปรับปรุงและพัฒนาเที่ยวบินไปยังจังหวัดต่างๆ ในภาคอีสานมากขึ้น ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกสบายแก่นักท่องเที่ยวที่มาเยือน ในด้านสถานที่พัก มีโรงแรมหรูหรามากมายให้ได้เลือกใช้บริการ โดยเฉพาะในจังหวัดใหญ่ๆ อาทิเช่น ขอนแก่น อุดรธานี นครราชสีมา และ อุบลราชธานี

     1. ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็น  

ที่ราบสูง  รูปร่างคล้ายกระทะหงาย มีขอบทางด้านตะวันตกและด้านใต้ลาดลงทางด้านตะวันออก  เทือกเขาที่สำคัญได้แก่ เทือกเขาเพชรบูรณ์ เทือกเขาดงพญาเย็น เทือกเขาสันกำแพง เทือกเขาภูพาน บริเวณตอนกลางของภาคเป็นแอ่ง เรียกว่าแอ่งโคราช

   1.1 เขตทิวเขาด้านทิศตะวันตก เป็นบริเวณที่มีภูเขายกตัวขึ้นแยกจากที่ราบภาคกลาง โดยธรณีสัณฐานหลักเป็นภูเขาหินทรายที่มียอดราบ เช่น ภูกระดึง พื้นที่บริเวณนี้ใช้ประโยชน์ด้านการปลูกพืชไร่จำพวกอ้อย มันสำปะหลัง ข้าวโพด ถั่ว และปลูกข้าวในบริเวณที่ลุ่ม อีกทั้งในฤดูหนาวภูมิทัศน์ของพื้นที่จะมีความสวยงาม อากาศเย็นและมีไม้ดอกมาก จึงเป็นจุดเด่นสำหรับการท่องเที่ยว

เทือกเขาเพชรบูรณ์

     





                           
       1.2 ทิวเขาด้านทิศใต้ เป็นแนวทิวเขาหินทรายที่มีด้านลาดอยู่ในประเทศไทยและมีด้านชันไปในกัมพูชา
ทางทิศใต้ ภูมิสัณฐานหลักเป็น “เขารูปอีโต้หรือเกวสตา”
คล้ายกับ”เขาอีโต้” ที่จังหวัดปราจีนบุรี สภาพของเขา

เขาค้อ จังหวัดเพรชบูรณื
ส่วนหนึ่งของเทือกเขาเพรชบูรณ์

ที่ทอดแนวตลอดจะมีช่องแคบที่สามารถเดินทางระหว่างประเทศได้ดังนั้น พื้นที่บริเวณนี้ผู้คนของทั้งสองประเทศจะมีความสัมพันธ์ติดต่อค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าจำพวกอาหาร ของป่า และไม้ซุงซึ่งกันและกัน นอกจากนี้ยังปรากฏหินภูเขาไฟเกือบตลอดแนวจึงทำให้
บริเวณดังกล่าวมีสภาพดินที่เหมาะต่อกรปลูกพืชและผลไม้ต่างๆ เช่น ที่อำเภอกันทรลักษณ์ อำเภอขุนหาญ และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานีที่เริ่มมีการปลูกยางพารา เงาะ ทุเรียน ซึ่งได้ผลผลิตดีไม่ต่างจากจังหวัดในภาคตะวันออก
         1.3 แอ่งโคราช ประกอบด้วยที่ราบลุ่มน้ำชี-มูล บริเวณที่ราบลุ่มน้ำเป็นแหล่งปลูกข้าวใหญ่ที่สุดของไทย และเป็นแหล่งตั้งถิ่นฐานที่มีประชากรเกิน 1 ล้านคนในเกือบทุกจังหวัด โดยสภาพพื้นที่เป็นที่ลุ่ม ในช่วงฤดูฝนที่มีพายุจึงเกิดน้ำท่วมขึ้นเสมอ แต่เมื่อสิ้นฤดูฝนไปสภาพการขาดแคลนน้ำจะปรากฏเป็นระยะเวลายาวนาน ทั้งนี้เนื่องจากสภาพพ้นที่เป็นดินทรายไม่อุ้มน้ำ และไม่มีพื้นที่สำหรับกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งได้ และบางพื้นที่เป็นดินเค็มมีคราบเกลือสินเธาว์ขึ้นมาตกผลึก
         1.4 แอ่งสกลนคร ประกอบด้วยที่ราบลุ่มน้ำสงคราม หนองหาน และลุ่มน้ำโขงอีสานสกลนคร โดยพื้นที่บริเวณหนองหานสกลนครเป็นแอ่งต่ำที่เกิดจากการทรุดตัวของแผ่นดิน เนื่องจากโครงสร้างของเกลือและหินละลาย

          ด้านทิศใต้ของแอ่งสกลนครมีทิวเขาภูพานทอดแนวจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงทิศตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณพื้นที่เนินและภูเขาที่กระจายอยู่ทั่วไปเป็นส่วนที่เหลืออยู่จากการกร่อน เช่น ภูผาเทิบ ที่อุทยานแห่งชาติมุกดาหาร เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ เป็นต้น

2.  ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบ 20 จังหวัด ดังนี้ เลย หนองบัวลำภู อุดรธานี หนองคาย นครพนม สกลนคร มุกดาหาร บุรีรัมย์ นครราชสีมา ชัยภูมิ ขอนแก่น กาฬสินธุ์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ อุบลราชธานี ยโสธร อำนาจเจริญ มหาสารคาม ร้อยเอ็ด หนองบัวลำภู และบึงกาฬ มีเนื้อที่มากเป็นอันดับ 1 คือ 168,854 ตร.กม.และมีประชากรมากเป็นอันดับ 1

            

ขอบคุณข้อมูลจาก วรรณา ไชยศรี http://www.learners.in.th/blogs/posts/518599

ภาคตะวันออก

จังหวัดในภาคตะวันออก

ลักษณะภูมิประเทศ
            พื้นที่เป็นภูเขาและที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำสายสั้น ๆ ไหลลงสูงอ่าวไทย ฝนตกชุก อากาศคล้ายภาคใต้ พืชพันธุ์ธรรมชาติเป็นป่าดงดิบ ป่าเขตร้อนผลัดใบและป่าชายเลน

       1. เขตเขาและทิวเขา คือ ทิวเขาสันกำแพงและพนมดงรัก บริเวณขอบของภาคที่ติดต่อกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้ประโยชน์จากพื้นที่เป็นสวนผลไม้และปลูกพืชไร่ ในพื้นที่บริเวณลำธารต้นน้ำใช้ทำกิจกรรมการท่องเที่ยวและจัดเป็นสถานที่พักนักท่องเที่ยว
       2.บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำบางปะกง อยู่ในพื้นที่จังหวัดปราจีนบุรีและฉะเชิงเทรา ในช่วงฤดูฝนมักจะเกิดน้ำท่วมเสมอเนื่องจากน้ำป่าไหลมาจากทิวเขาทางตอนบนอย่างรวดเร็ว ประกอบกับลำน้ำตื้นเขิน ก่อให้เกิดความเสียหายต่อประชาชนทั้งพืชผลที่เพาะปลูกและทรัพย์สินต่างๆ
       3. เขตพื้นที่เนินแบบลูกฟูก อยู่ตอนในของภาคตะวันออก ใช้พื้นที่เป็นที่ปลูกพืชไร่และพืชสวน
       4.ที่ราบชายฝั่งทะเล เป็นสถานที่ตากอากาศ และแหล่งท่องเที่ยวทั้งบริเวณเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยอง จันทบุรี ตราด
       5. เกาะและหมู่เกาะชายฝั่ง เป็นเกาะใกล้ชายฝั่งที่มีปะการังสวยงาม เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่ใกล้และสวยงามจึงเป็นที่นิยมของผู้คนทั้งไทยและต่างชาติ จนมีแนวโน้มจะทำให้แหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามเสื่อมโทรมไป

ภาคเหนือ

ลักษณะทางกายภาพ

.........ภาคเหนือมีพื้นที่ 93,690.85 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณร้อยละ 18.26 ของเนื้อที่ทั้งประเทศ ประกอบด้วยพื้นที่ 9 จังหวัด ได้แก่

• เชียงราย
• เชียงใหม่
• แม่ฮ่องสอน
• ลำปาง
• ลำพูน
• แพร่
• อุตรดิตถ์
• น่าน และ
• พะเยา

เป็นภาคที่มีเนื้อที่กว้างใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

.........ภาคเหนือมีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับซับซ้อน อันเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำลำคลองหลายสายสำคัญๆ ในภาคกลาง แควใหญ่น้อยในภาคเหนือทำให้เกิดที่ราบลุ่มแม่น้ำ ซึ่งอยู่ระหว่างหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ราษฎรส่วนใหญ่จึงรวมตัวกันอยู่ในเขตนี้ โดยการประกอบอาชีพเพาะปลูก เลี้ยงสัตว์ และทำเหมืองแร่ นอกจากนี้ทรัพยากรธรรมชาติ ยังเอื้ออำนวยให้เกิดอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันมาช้านาน

ลักษณะภูมิประเทศ

  ภาคเหนือ มี ลักษณะภูมิประเทศแบบภูเขาสูงสลับกับหุบเขาและพื้นที่สูงซึ่งติดต่อกับเขตที่ ราบลุ่มตอนกลางของประเทศ มีทิวเขาที่วางตัวยาวในแนวเหนือ-ใต้ ระหว่างทิวเขาจะมีหุบเขาและแอ่งที่ราบระหว่างภูเขาเป็นที่ตั้งของตัวจังหวัด เช่น จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน น่าน และแพร่                                         

        ทิวเขาที่สำคัญ ได้แก่ ทิวเขาถนนธงชัย ทิวเขาแดนลาว ทิวเขาขุนตาน ทิวเขาผีปันน้ำ และทิวเขาหลวงพระบาง ช่วงฤดูหนาวในเขตภูเขาของภาค อุณหภูมิต่ำเพียงพอต่อการปลูกไม้ผล อาทิ ลิ้นจี่และสตรอเบอรี่

         แม่น้ำในภาคเหนือหลายสาย รวมไปถึงแม่น้ำปิง แม่น้ำวัง แม่น้ำยมและแม่น้ำน่าน ไหลมาบรรจบกันและก่อให้เกิดเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีต ลักษณะทางธรรมชาติเหล่านี้ทำให้ภาคเหนือสามารถทำการเกษตรได้หลายประเภท รวมไปถึงการทำนาในหุบเขาและการปลูกพืชหมุนเวียนในเขตพื้นที่สูง นอกจากนี้ เขตภูเขาซึ่งมีป่าปกคลุม ป่าไม้มีไม้สักและไม้เนื้อแข็งซึ่งมีคุณค่าทางเศรษฐกิจอื่น ๆ เคยปกคลุมทั่วทั้งภาคเหนือและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ได้ลดจำนวนลงอย่างมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 จนเหลือพื้นที่เพียง 130,000 ตารางกิโลเมตร และทั่วประเทศมีป่าไม้เหลือเพียงไม่ถึง 30% ของพื้นที่ประเทศไทย ทั้ง ๆ ที่ในปี ค.ศ. 1961 ป่าไม้เคยปกคลุมพื้นที่กว่า 56% ของประเทศ

......... ภาคเหนือเป็นภาคที่ได้ชื่อว่ามีภูมิประเทศเป็นภูเขามากกว่าภาคใดๆ เทือกเขาและภูเขาของภาคนี้ส่วนใหญ่ จะทอดตัวเป็นแนวเหนือ-ใต้ โดยมีที่ราบหุบเขาแคบๆ ขนานกันไป ......... ลักษณะภูมิประเทศของภาคเหนือ แบ่งออกได้ 2 เขต ดังนี้

•  เขตภูเขา ลักษณะภูมิประเทศที่เป็นเขตภูเขา ได้แก่ บริเวณที่ครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของภาคเหนือ

• เขตแอ่งที่ราบ นอกจากภาคเหนือจะประกอบด้วยภูเขา ที่ราบหุบเขาแล้ว ยังมีที่ราบระหว่างภูเขา แอ่งหรือที่ราบต่ำกว้างขวาง ล้อมรอบด้วยภูเขา ส่วนใหญ่เป็นที่ราบดินตะกอนที่สมบูรณ์ และส่วน
• มากเป็นแอ่งที่ราบระหว่างเทือกเขาผีปันน้ำ

ลิงค์: http://kol2n.110mb.com/quality.html

 

  

สิ่งที่ชอบ

ชอบดูงานตกแต่งมากๆ.........